Czy Time Machine może robić kopię zapasową na zdalny serwer Linux?

Co macOS akceptuje jako sieciowy dysk kopii zapasowych?

Apple wymienia trzy rodzaje miejsca docelowego w sieci: inny Mac udostępniony jako miejsce docelowe kopii zapasowych, AirPort Time Capsule oraz NAS, który „obsługuje Time Machine przez protokół sieciowy SMB”. Serwer Linux z Samba skonfigurowaną pod Time Machine liczy się jako trzeci.

Apple odchodzi od starego protokołu. Jego strona z 14 września 2026 mówi, że kopie zapasowe Time Machine na NAS przez AFP nie są zalecane. Dodaje, że AFP nie jest obsługiwany w macOS 27 ani późniejszych.

SMB z modułem vfs_fruit Samby to wspierana droga; AFP i Netatalk to stara.

W miejscu docelowym w sieci Time Machine zapisuje do obrazu dysku zwanego sparse bundle. Samba przechowuje tylko ten obraz, więc system plików serwera może być ZFS, XFS lub ext4.

Które ustawienia Samba czynią udział celem Time Machine?

Znaczenie mają trzy ustawienia, wszystkie z podręcznika Samba vfs_fruit.

• vfs objects = catia fruit streams_xattr. Moduł fruit musi być zestawiony z streams_xattr; catia zajmuje się konwersją znaków.
• fruit:time machine = yes. Zgłasza Macowi obsługę Time Machine. Domyślnie jest to no.
• fruit:time machine max size. Przyjmuje liczbę z K, M, G, T lub P i ogranicza rozmiar widziany przez Maca. Bez tego Time Machine zapełnia cały wolumen.

Limit rozmiaru jest przybliżony: liczy tylko sparse bundle. Trzymaj inne dane poza tym wolumenem albo daj mu własny dataset ZFS z quotą.

[global]
   server min protocol = SMB3
   vfs objects = catia fruit streams_xattr
   fruit:metadata = stream

[timemachine]
   path = /tank/timemachine
   valid users = tmuser
   read only = no
   fruit:time machine = yes
   fruit:time machine max size = 4T

Czy powinienem otworzyć SMB na internet?

Nie. Wytyczne Microsoftu dotyczące blokowania portów SMB mówią, że jest mało prawdopodobne, by jakikolwiek ruch SMB przychodzący z internetu był legalny, i zalecają blokowanie go na brzegu sieci. Dotyczy to także Samba na Linuksie: port 445 to cel, a nie drzwi.

Rozwiązaniem jest tunel VPN. WireGuard potrzebuje jednego portu UDP na serwerze i daje Macowi prywatny adres do sięgnięcia po udział. Samba odpowiada wtedy tylko przez tunel, a ruch z kopii zapasowej jest szyfrowany dwukrotnie: przez tunel i przez własne szyfrowanie Time Machine, jeśli je włączysz.

Stronę serwera też można zaszyfrować. Możesz zaszyfrować każdy dysk danych za pomocą LUKS lub natywnego szyfrowania ZFS; klucze pozostają u Ciebie i nikt z zespołu nigdy o nie nie prosi. Odblokowywanie takich dysków po restarcie, bez konsoli, opisano w jak zdalnie odblokować zaszyfrowany LUKS wynajęty serwer.

Ile miejsca powinienem dać Time Machine?

Tyle, by starczyło na Maca plus historię, którą chcesz zachować. Strona pomocy Apple z 16 października 2026 opisuje harmonogram: kopie co godzinę za ostatnie 24 godziny, kopie dzienne za ostatni miesiąc i kopie tygodniowe za wszystkie poprzednie miesiące. Gdy dysk się zapełni, najstarsze kopie są usuwane.

Time Machine zawsze więc rośnie w przestrzeń, którą widzi. Limit decyduje o tym, jak daleko wstecz sięga historia, a nie o tym, czy kopie są robione.

• Jeden Mac: jeden udział, jeden limit.
• Kilka Maców: jeden udział i jedno konto na Maca, każde z własnym limitem, żeby jeden Mac nie wypychał historii pozostałych.
• Miejsce na inne kopie zapasowe: trzymaj je w innych datasetach. Drugą kopię NAS-a opisano w jaka jest najlepsza kopia zapasowa poza siedzibą dla NAS-a, a narzędzie Synology w Hyper Backup na wynajęty serwer rsync.

Najmniejszy plan wystarcza na kilka Maców. Hold 24 ma 2 × 12 TB HDD, z mirrorem do 12 TB. Spośród 23 sprzedawców serwerów storage, których Basalthold sprawdziło 2 November 2026, 16 przyjmowało kryptowaluty.