RAIDZ2 czy RAIDZ3: ile parzystości potrzebuje duży pool ZFS?

Co przetrwa każdy poziom parzystości?

Podręcznik OpenZFS ustala regułę: grupa raidz z N dysków z P dyskami parzystości mieści około (N − P) razy rozmiar dysku i przetrwa awarię P urządzeń. RAIDZ2 przetrwa dwie, RAIDZ3 trzy.

Ta sama strona zaleca 3 do 9 urządzeń w grupie, „aby pomóc zwiększyć wydajność”. Grupa z dziesięciu dysków jest o jedno powyżej tego zakresu. Zakres dotyczy wydajności, nie bezpieczeństwa: parzystość pokrywa P awarii przy dowolnej szerokości.

Każdy dodatkowy dysk parzystości kupuje jedną awarię więcej i kosztuje jeden dysk przestrzeni. Na Hold 160 to 16 TB, czyli 12,5% pojemności RAIDZ2.

Jak długo pool jest odsłonięty podczas resilveru?

Tak długo, ile zajmie zapełnienie nowego dysku. ZFS wykonuje resilver tylko danych, które pool przechowuje, więc w połowie zapełniony pool odbudowuje około połowy bajtów.

• Najlepszy przypadek, pełny dysk 16 TB: 16 TB przy maksymalnych 285 MB/s dysku Seagate Exos X20 zajmuje około 15,6 godziny.
• Zajęty pool, przykład przy 50 MB/s: ten sam dysk zajmuje około 89 godzin, czyli 3,7 dnia.
• Zanim zacznie się resilver: uszkodzony dysk w wynajętym serwerze czeka na wymianę przez datacenter. Gdy dysk ulegnie awarii, otwórz zgłoszenie: zespół wymieni go bez dodatkowych kosztów, a odbudowa macierzy na nowym dysku zależy od Twojej konfiguracji.

W tym oknie RAIDZ2 ma jedną parzystość, a RAIDZ3 dwie. Arytmetyka odbudowy dla dysków 10 do 20 TB jest na stronie jak długo trwa odbudowa RAID 6 lub RAIDZ2.

Co zmieniają nieczytelne sektory?

Sprawiają, że trzeci dysk parzystości jest przydatny nawet bez trzeciej awarii. Karta katalogowa Exos X20 podaje wskaźnik nieodwracalnych błędów odczytu na poziomie 1 sektora na 10^15 odczytanych bitów. To jeden sektor na 125 TB odczytu, przy górnej granicy z karty katalogowej.

Resilver odczytuje ocalałe dyski. W pełnym poolu z dziesięciu dysków 16 TB dziewięć ocalałych dysków mieści 144 TB, więc górna granica pozwala na około jeden nieczytelny sektor. Rzeczywiste dyski zwykle wypadają lepiej niż ich specyfikacja; specyfikacja to najgorszy przypadek, który producent akceptuje.

• RAIDZ2, jeden dysk w dół: ZFS odbudowuje nieczytelny sektor z pozostałej parzystości. Nic nie ginie.
• RAIDZ2, dwa dyski w dół: nie zostaje żadna parzystość. Blok jest utracony, a zpool status -v wymienia pliki zawierające błędy danych.
• RAIDZ3, dwa dyski w dół: zostaje jedna parzystość, więc sektor jest odbudowywany.

RAIDZ3 to ubezpieczenie na drugą awarię, nie na pierwszą.

Jak prawdopodobna jest druga awaria w tym oknie?

Na papierze mała. Backblaze w raporcie za Q2 2026 podał 1,41% rocznego wskaźnika awaryjności w całym okresie życia dysków. W ciągu 89-godzinnego resilveru jeden dysk zawodzi z prawdopodobieństwem około 1,41% × 89 ÷ 8 760, czyli 0,014%. Przy dziewięciu ocalałych dyskach szansa na jeszcze jedną awarię wynosi około 0,13%.

Te wyliczenia traktują awarie jako niezależne. Dyski kupione razem dzielą model, partię i wiek, a resilver mocno obciąża każdy ocalały dysk. Te liczby to dolna granica, nie prognoza.

Rynek zmierza w stronę tego rozmiaru. Spośród 23 sprzedawców serwerów storage Basalthold sprawdzonych na 2 November 2026, 8 oferowało serwer ze 100 TB lub więcej dysków twardych.

Czy mogę później przejść z RAIDZ2 na RAIDZ3?

Nie. OpenZFS 2.3 dodał rozszerzanie RAID-Z: możesz dołączyć nowy dysk do istniejącej grupy, z feature poola raidz_expansion. Podręcznik mówi wprost, że „RAID-Z2 pozostaje RAID-Z2 nawet po rozszerzeniu”. Stare bloki zachowują też swój stary stosunek danych do parzystości.

Zmiana poziomu parzystości oznacza skopiowanie danych, zniszczenie poola i utworzenie go od nowa. Na wynajętym serwerze właściwy moment to dostawa, gdy dyski z danymi są jeszcze puste. System operacyjny znajduje się na własnym SSD (dwa lustrzane SSD w większych pojemnościach); dyski danych są dostarczane puste i niepartycjonowane, więc możesz zbudować ZFS, macierz mdadm lub zestaw niezależnych dysków. Jeśli chcesz, aby zespół przygotował macierz RAID 6 lub RAID 10 przed dostawą, zgłoś to do supportu, zanim serwer zostanie przekazany.

# your ten data drives by stable ID; the system SSDs stay out of the pool
ls -l /dev/disk/by-id/ | grep -v part

# three drives' worth of parity (replace DRIVE01 to DRIVE10 with the real IDs)
zpool create -o ashift=12 -O compression=lz4 tank raidz3 /dev/disk/by-id/ata-DRIVE{01..10}

# capacity, health, and the files hit by any data error
zpool list tank
zpool status -v tank

Co wybrać na wynajętym serwerze storage?

Wybieraj według tego, do czego służy pool i jak długo awaria może czekać.

• RAIDZ2: cel kopii zapasowej, której oryginały są gdzie indziej. Utracony plik można skopiować ponownie.
• RAIDZ3: archiwum, które przez jakiś czas jest jedyną kopią, pool, którego nie możesz pilnować codziennie, albo dyski tak duże, że resilver pod obciążeniem trwa dni.
• Dwa lub cztery dyski: mirror na Hold 24; na Hold 40 RAIDZ2 i stripingowane mirrory zachowują po 20 TB: RAIDZ2 przetrwa dowolne dwie awarie, mirrory dają szybszy losowy I/O.

Hold 100 i Hold 160 mają po dziesięć dysków z danymi; ich warunki są na stronie cennika Basalthold.

Parzystość to nie kopia zapasowa. Serwer storage nie jest kopią zapasową samego siebie: nigdzie indziej nie przechowujemy kopii Twoich danych, więc druga kopia w innym miejscu pozostaje Twoim zadaniem. Zwykła druga kopia dla NAS jest opisana na stronie jaka jest najlepsza kopia zapasowa poza siedzibą dla NAS. Ten sam kompromis bez ZFS jest na stronie RAID 6 czy RAID 10, a dlaczego ZFS chce gołych dysków — na stronie ZFS czy sprzętowy RAID.